Negen

Negen maandjes werd Lotta deze week.

Negen, een mijlpaaltje vind ik dat. Even lang uit de buik als erin, vanaf nu wordt het alleen meer loslaten.

Maar oh, wat vind ik ze toch zo schattig nu. 9 maandjes, dat vind ik met stip de heerlijkste babyleeftijd. Die zalige onschuld, die wereld die elke dag groter wordt, die michelin billekes om in te bijten, die fantastische lach waar dat eerste tandje vlijmscherp zit te blinken. Dat zalig schuddend kruipkontje, de pletsende kruiphandjes op de grond, die streelzachte babyhaarkes, die trotse blik als ze wankel op haar voetekes staat als ze zich rechttrekt, de enthousiaste bravo waarmee ze in haar handjes klapt of fier showt hoe groot ze wel gaat worden. Die eigenzinnige nee waarmee ze de groentepap veracht en haar verwonderd snoetje waarmee ze de spaghetti sliertjes of stukskes appel zelf in haar mondje steekt. De liefde voor haar grote zussen, haar wijze blik… 9 maand en negen kilo schattigheid. Dat we de nachten waarop ze in haar eigen bed geslapen heeft nog maar op 1 hand kunnen tellen… ze komt er nog helemaal mee weg.

Nee ik hoef niet nog een baby. Het voelt helemaal compleet nu. Met drie zijn de handen en het hoofd meer dan vol. Maar die pauzeknop, die mag wat mij betreft nu wel even ingedrukt worden.

7 thoughts on “Negen

  1. Ilse

    Goh, wat heb je dat toch mooi verwoord!!! Hier heb ik juist hetzelfde gevoel bij onze kleine rakker (pauze aub!!!) alhoewel hij nog niet zo ver gevorderd is als jullie meid. Kruipen en rechttrekken zit er nog niet direct in, maar van mij mag hij zijn tijd nemen en nog laaaaaaang mijn baby’tje blijven๐Ÿ™‚

    Reply
  2. Hilde

    Dat zou ik soms ook wel willen doen… De pauzeknop indrukken. Hier zijn ze ondertussen al 2, 3 en 5. De tijd gaat soms veel te snel!

    Reply
  3. meisjesmama

    Negenmaandertjes zijn inderdaad vreselijk schattig! Al wat groter, de wereld ontdekkend en toch nog geen kuren๐Ÿ˜‰
    Het zijn al halve peuters nu he. Ik denk toch vaak terug met een megakrop in de keel aan die eerste prille weekjes van numero 3. De meest fantastische periode ooit! Mijn negenmaandertje wordt ook zo rap groot, zeker nu ik zoveel tijd met hem mis is die confrontatie met zijn kunnen gigantisch hard. Ineens kan hij ‘dansen’, zwaaien, handjeklap en zeggen ze in de crรจche dat het zo’n knuffelbeer is…mijn moederhart breekt bijna dagelijks…

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s