Broos

Er was een tijd waarbij ik er heilig van overtuigd was dat je je geluk niet van iemand anders moet laten afhangen. En de stelling dat je zelf niemand gelukkig kan maken, zonder zelf gelukkig te zijn, staat in mijn hart gegrifd.

Maar toen ik deze nacht met mijn ziek oudste meisje in mijn armen in bed lag, dacht ik terug aan die allereerste nachten samen met haar. Hoe ik gewoonweg niet kon en wou slapen, om niets te moeten missen. Hoe ik het licht gewoonweg niet uit durfde te doen en niet wou stoppen met kijken.

En zo bedacht ik vannacht, dat die eerste stelling, sindsdien helemaal veranderd is. Mijn geluk valt en staat met het geluk van mijn meisjes. Het idee dat iemand of iets ze kwaad zou kunnen doen, draait mijn maag om en maakt me misselijk,

Het besef dat geluk zo broos is, zo kwetsbaar. Verdorie, dat is een vies gevoel…

8 thoughts on “Broos

  1. Madam Frutsel

    Iemand zei me ooit : eens je kinderen hebt, ben je voor altijd kwestbaar, dan kunnen ze je altijd “pakken”. En dat is waar … je kan heel veel hebben en voor jezelf nog zo sterk willen zijn, maar zodra er iets met je kinderen is, ben je meteen tot in het diepste geraakt. Ze zijn onze achillespees !

    Reply
  2. Tamara

    Oh zo waar.
    En dat geldt zowel voor zwaar ongeluk als klein ongeluk: vanaf dat Nora of Marie zich behoorlijk pijn doen, moet ik élke keer opnieuw zelf mijn tranen bedwingen. En soms lukt dat niet. I feel their pain.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s